กีต้าร์
ผมเริ่มหัดเล่นกีต้าร์ตอนอยู่มอหก
เพราะมีเพื่อนผู้ชายทิ้งกีต้าร์ไว้หลังห้อง
และมีเพื่อนผู้หญิงใจดีช่วยสอนให้
เธอสอนคอร์ดง่ายๆให้ผมสาม-สี่คอร์ด
และบอกว่าแค่นี้ก็เล่นได้เป็นเพลงแล้ว
ผมหัดเล่นทุกวัน
ในตอนแรกก็แทบทนฟังไม่ได้
จนในที่สุดก็พอเล่นได้ ในระดับที่คนพอฟังออกว่ามันเป็นเพลง
เป็นเรื่องน่าอัศจรรย์ที่ตัวโน้ตไม่กี่ตัวที่มาเรียงต่อกัน
สามารถทำให้เกิดเป็นเสียงดนตรีที่ไพเราะได้อย่างไม่น่าเชื่อ
จะว่าไปก็เหมือนกับภาษา
ตัวอักษรมีจำกัด แต่เราสามารเขียนข้อความสื่อสารกันได้มากมายไม่รู้จบ
มีเรื่องสั้น เรื่องยาว บทความ นวยิยาย ร้อยแก้ว ร้อยกรอง
ภาษาเป็นสิ่งสวยงาม
ดนตรีก็สวยงามไม่ยิ่งหย่อนไปกว่ากัน
ผมซื้อกีต้าร์ตัวแรกด้วยเงินของตัวเอง
นั่งรถเมล์ไปซื้อถึงแหล่ง ที่เวิ้งนาครเขษม
เนื่องจากยังเล่นไม่ค่อยเป็น เลยเลือกซื้อชนิดที่ราคาไม่แพงมากนัก
คนขายแนะนำเรื่องการดูแลรักษา ว่าทำได้ง่ายๆ
แค่หยิบมันมาเล่นบ่อยๆ
ทุกวันนี้ผมก็ยังคงเล่นได้เพียงไม่กี่คอร์ด
แต่ถึงอย่างไรก็สามารถเล่นได้หลายสิบเพลง
สาเหตุส่วนหนึ่งอาจเป็นเพราะเพลงของบางค่ายมักจะใช้ทำนองเดิมๆ
นอกจากนี้บางเพลงสามารถเปลี่ยนระดับเสียงเล็กน้อย เพื่อให้คอร์ดง่ายลงได้
ถึงผมจะเล่นกีต้าร์เป็นแบบงูๆปลาๆ
แต่ก็มีความสุขทุกครั้งที่ได้เล่นดนตรี
เล่นดนตรี มีความสุขได้ ใช่ว่าต้องจะเก่ง
แม้คนที่เล่นดนตรีไม่ได้เลยซักชนิด
แค่ได้ฟังดนตรีก็ทำให้รู้สึกดีแล้ว
นี่เป็นความมหัศจรรย์ของเสียงดนตรี
วันนี้ผมหยิบกีต้าร์ขึ้นมาเล่น
ยังไม่ทันจะจบเพลง สายกีต้าร์เส้นแรกก็ขาดเสียแล้ว
เพราะมันขึ้นสนิม
Posted by Boy
Wednesday, November 8, 2006 11:15 PM |
2 Comments |
น่าภูมิจายอ่ะ เด๋วไปซื้อบ้างดีกว่า ^^
เราก็เล่นได้ไม่กี่คอร์ดเหมือนบอยล่ะ.. แต่ยังไงชีวิตนี้ก็ต้องเล่นให้เป็นเพลงให้ได้ 55